Reclamefotografie 4: The Association of Photographers

Als begin 1968 de Londense modellenbureaus hun tarieven met 17 procent verhogen, beseffen enkele fotografen dat dit bedreigend is voor hun inkomen. Immers, wanneer bij gelijkblijvende budgetten meer geld naar de modellen gaat, blijft er voor hen minder over. Om samen sterk te staan richten de verontruste fotografen een vereniging op: The Association of Fashion & Advertising Photographers (AFAP). Met de toetreding van redactionele fotografen wordt het later hernoemd tot AFAEP. In 1991 wordt de naam versimpeld tot The Association of Photographers (AoP). Tekst: Pim Milo

0
54
bier

De vereniging begint eenvoudig, aan de keukentafel van Nan Winton in Cheney Row, Oost-Londen. De keukentafel wordt vervangen door een een armoedig kantoortje driehoog achter, met Wintons dochter, Tina Stapley, als betaalde kracht. Eind jaren ‘70 is fotograaf Robert Golden zo doortastend om voor een kooppand te opteren. Er worden leningen afgesloten, sponsors aangetrokken en fotografen kunnen voor 1000 pond een lidmaatschap voor het leven verwerven. Zo koopt de Association of Fashion, Advertising & Editorial Photographers een pand in Domingo Street, Clerkenwell, een niet zo gewilde en daarom betaalbare Londense buitenwijk. Kort daarop wordt Janet Ibbotson, art buyer bij reclamebureau McCann-Erickson, aangetrokken als algemeen secretaris. Het is dan 1982.

Belangenbehartiging van de fotografen staat voorop. In de loop der jaren groeit het pakket aan activiteiten en diensten uit tot onder meer de publicatie van een tijdschrift (Image Magazine), een galerie, eerstelijns rechtshulp en advies, modelcontracten en formulieren, lezingen, workshops en portfolio-besprekingen.
Ondertussen lobbyt Ibbotson jarenlang bij het Britse parlement om fotografie gelijk gesteld te krijgen aan andere kunststromingen, zoals literatuur en muziek. Dit resulteert uiteindelijk in de Copyright Design & Patent Act van 1988.
Minstens zo belangrijk is de publicatie van Beyond the Lens, in 1994. Deze bijbel voor fotografen en hun opdrachtgevers beleeft tot op heden 4 oplagen, en is de survivalgids voor professionele fotografen. De gehele beroepspraktijk wordt erin behandeld; het boek is onmisbaar voor wie het vak van fotograaf serieus neemt. Niet voor niets maakt Beyond the Lens deel uit van de syllabus van universiteiten en academies. Er is, naast een fysieke uitgave, ook een interactieve e-boekeditie.
Na 1998 vertilt de AoP zich aan een veel te duur pand in Leonard Street en veel te ambitieuze plannen, waardoor de vereniging voor 400.000 Britse ponden in het rood belandt. Maar dat valt buiten het bestek van dit artikel, dat over The Awards moet gaan. Bovendien zijn de problemen van toen al lang en breed weer opgelost.

In 1983 worden The AFAEP Awards geïntroduceerd. Leden kunnen hun beste werk insturen, waaruit een jury een 60-tal foto’s selecteerde. De verkozen werken hangen anderhalve week in de Hamilton Gallery in de chique Londense wijk Mayfair, begeleid door een heuse catalogus. Een weliswaar flinterdun boekje in zwart-wit en op klein formaat (21 cm), maar prachtig vierkant, zodat liggende foto’s evenveel ruimte krijgen als staande. En met een titel die de toekomstige voortzetting niet in het vage laat: The First AFAEP Awards ’84.
Het jaar daarop is het boek dikker en bevat het ook kleurenfoto’s, maar de afmetingen blijven bescheiden. Pas bij de 17e Awards, in 2000, zal het formaat vergroot worden naar 28 centimeter. En het blijft vierkant.

Zeker in het pre-internettijdperk zijn The Awards hét podium voor fotografen om hun werk internationaal onder ogen van potentiële opdrachtgevers te krijgen. Iedere zichzelf respecterende art director, art buyer of beeldredacteur heeft de jaarboeken binnen handbereik. Ze vormen een staalkaart van wat fotografie vermag. Het boek is inspiratiebron, keuzehulp én adresboek in één.
Omdat de beeldselectie door een jury gebeurt – smaakmakende fotografen, art directors en mensen die anderszins hun sporen in de fotowereld verdiend hebben – is publicatie in Beyond the Lens een bewijs van kwaliteit. Dit ook, omdat de jury sec naar het beeld kijkt, zonder de gebruikstoepassing. De context van de advertentie, het billboard of de redactionele pagina wordt niet meegenomen; puur en alleen de foto wordt beoordeeld.

Inmiddels gaan The Awards hun 34ste editie in en bestaat de AoP 50 jaar. Dat wordt gevierd met een tentoonstelling: AoP50. Curator, editor en consultant Zelda Cheatle stelde uit alle jaarboeken een jubileumtentoonstelling samen, en die is van 18 april tot 1 juni 2018 te zien in de lobby van One Canada Square, Canary Wharf, E14 QT Londen.
Dit beeld – voor biermerk Holsten, door fotograaf Graham Ford – is uit het eerste boek, The First AFAEP Awards ’84. Een vernuftige opname, in één keer geschoten. Geen montage(!). Het Britse publiek houdt van Whodunnits, (visuele) puzzels en design. En van intelligente reclame. Daar kijkt men graag wat langer naar.

Art director: Bob Miller
Copywriter: Terry Lovelock
Fotograaf: Graham Ford
Bureau: Metcalf, Wrightson, Lovelock
Adverteerder: Holsten
Jaar: 1980

De AoP is actief op Facebook, Instagram, Twitter, Vimeo, YouTube en op de eigen website, the-aop.org.

Deze bijdrage is gepubliceerd in Focus 5-2018

Geef een reactie